Μια από τις κυρίαρχες αφηγήσεις για τα αίτια της κρίσης είναι εκείνη που θέλει την Ελλάδα να είναι «η τελευταία σοβιετική δημοκρατία της Ευρώπης», που θα πει μια χώρα με υπερτροφικό κρατικό τομέα και απόλυτα ρυθμισμένη και ελεγχόμενη αγορά, τεχνολογικά καθυστερημένη και παραγωγικά μη ανταγωνιστική, η οποία αναπόφευκτα καταρρέει. Πρόκειται για μια θεωρία χρήσιμη σε εκείνους που θέλουν να προωθήσουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της πλήρους εξαφάνισης του κοινωνικού ελέγχου της οικονομικής δραστηριότητας και τη μετατόπιση της λήψης αποφάσεων πίσω από κλειστές πόρτες διευθυντικών γραφείων.

Στην καθημερινή μας περιήγηση στις πόλεις και την ύπαιθρο είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι αυτή η θεωρία δεν έχει καμία βάση. Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη μετά τον πόλεμο τόσο στη Δυτική όσο και στην Ανατολική Ευρώπη, το ελληνικό κράτος επέλεξε να εμπλακεί ελάχιστα στη διαδικασία ανοικοδόμησης. Ενώ τόσο στις Δυτικές, καπιταλιστικές χώρες όσο και στις Ανατολικές του υπαρκτού σοσιαλισμού πραγματοποιούνταν μαζικές δημόσιες επενδύσεις ανέγερσης κατοικιών, στην Ελλάδα οι πιεστικές ανάγκες στέγασης ικανοποιήθηκαν με την μέθοδο της αντιπαροχής. Βασίστηκαν δηλαδή αμιγώς στη χωρίς κεφάλαια ιδιωτική πρωτοβουλία της αστικής υπερεκμετάλλευσης της γης. Την ίδια εποχή ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός αναπτύχθηκε σε όλη την Ευρώπη, καλύπτοντας το σύνολο της επιφάνειας κάθε χώρας, ρυθμίζοντας τις χωρικές δραστηριότητες και επενδύσεις. Και σε αυτό τον τομέα η Ελλάδα αποτέλεσε εξαίρεση, καθώς τα χωρικά εργαλεία έμειναν περιορισμένης δράσης και εμβέλειας, και μόνο την δεκαετία του ’80 υπήρξαν κάποιες προσπάθειες πολεοδομικής ανασυγκρότησης, οι οποίες όμως ήρθαν πολύ αργά και έμειναν ανολοκλήρωτες.

city

Συνεπώς μπορούμε να πούμε ότι η χώρας μας αποτελεί –τουλάχιστον στο επίπεδο του χωρικού σχεδιασμού– τον παράδεισο του laissez faire, τον απόλυτο αντίποδα δηλαδή αυτού που πιστεύουν οι υποστηρικτές της θεωρίας περί «σοβιετίας». Δεν τους βλέπουμε όμως να περηφανεύονται γι’ αυτή την πρωτιά μας. Ίσως γιατί εξ αιτίας αυτής ακριβώς της έλλειψης χωρικού σχεδιασμού και ασυδοσίας έχουμε κληρονομήσει ένα βιασμένο φυσικό περιβάλλον και υποβαθμισμένα αστικά συγκροτήματα. Και κάπως έτσι συνεχίζουμε να βρισκόμαστε μπροστά σε επιχειρήματα περί ανάγκης διευκόλυνσης της επιχειρηματικότητας και άρσης των παράλογων εμποδίων, όπως π.χ. στη νομοθεσία περί αιγιαλού ή και παλιότερα στα ειδικά χωροταξικά πλαίσια για τον τουρισμό.

Όμως, αν κάτι δεν μπορεί να συνεχιστεί είναι στην πραγματικότητα η ασυδοσία και η ελάχιστη ρύθμιση. Σίγουρα υπάρχει ένα πρόβλημα πολύπλοκης νομοθεσίας, αφού το βασικό νομικό πλαίσιο του 1923 έχει υποστεί πολλές προσθήκες και αλληλοεπικαλύψεις που το καθιστούν δύσχρηστο και αναποτελεσματικό. Απαιτείται μια νέα αρχή, με σύγχρονη απλοποιημένη νομοθεσία, ίσως και με μείωση των επιπέδων σχεδιασμού που δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές συνθήκες. Ακόμη σημαντικότερη όμως είναι η πραγματική (και όχι για το θεαθήναι) συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στις διαδικασίες προτάσεων και αποφάσεων για τον χωρικό σχεδιασμό. Για να επιτευχθεί μια αλλαγή νοοτροπίας που θα μετατρέψει τον σχεδιασμό σε αντανάκλαση της βούλησης των πολιτών για το μέλλον του τόπου τους και όχι σε επιβολή άνωθεν αποφάσεων που λαμβάνονται ερήμην.

 

(το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην στήλη «Συναντήσεις» της εφημερίδας Αυγή, την 11-12-2014)

Advertisements

Ο α’ γύρος των δημοτικών εκλογών πραγματοποιήθηκε, και η Στροφή Νέας Σμύρνης με την οποία ήμουν υποψήφιος κατάφερε να σημειώσει σημαντική αύξηση δυνάμεων με τριπλασιασμό ψήφων και ποσοστό 16.5%. Δεν καταφέραμε όμως να βρεθούμε στον β’ γύρο και να μπορέσουμε να αποτελέσουμε μια αυθεντική εναλλακτική πρόταση προς τους δημότες της πόλης. Έτσι οι επιλογές ανάμεσα στις οποίες θα κληθούμε να επιλέξουμε στις 25 Μαΐου είναι οι εξής δύο: η νυν δημοτική αρχή.

 

Για όσους δεν το θυμούνται, οι δυο αντίπαλοι αυτή την στιγμή -και ενώ εκτοξεύουν κατηγορίες ο ένας για τον άλλο- συνεργάζονται αρμονικά στην διοίκηση του δήμου. Και δεν θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά, διότι για την εκλογή τους στηρίζονται πάνω στο εκτενές δίκτυο που έχουν στήσει μέσα και γύρω από τις δημοτικές υπηρεσίες. Αυτή είναι η μόνη δύναμη που έχουν, και το γνωρίζουν καλά, γιαυτό δεν τολμούν να διαχωρίσουν την θέση τους όπως θα ήταν φυσικό, αν είχαν όντως πολιτικές διαφορές. Σε μια τέτοια περίπτωση θα έχανε (ο ένας ή ο άλλος) την πρόσβαση σε αυτά τα δίκτυα, που με υποσχέσεις ή με την ομηρία, φέρνουν τους πολυπόθητους ψήφους.

 

Η εικόνα είναι από τον ιστότοπο της ΔΗΜΑΡ Ν. Σμύρνης. Τότε αντιπολιτευόταν τον Τζουλάκη. Τώρα τον στηρίζει. Τι άλλαξε άραγε;

Το αχτύπητο δίδυμο

Η μόνη διαφωνία που έχει το δίδυμο της εξουσίας, είναι για το ποιος θα έχει τον απόλυτο έλεγχο στο δήμο μετά τις εκλογές. Όλα τα υπόλοιπα είναι προπέτασμα καπνού και προσωπικές αντιδικίες που δεν ενδιαφέρουν κανέναν, πλην των εμπλεκόμενων. Βέβαια κάποιοι πρόθυμα επέλεξαν να ρίξουν νερό στο μύλο αυτή της πλαστής αντιδικίας. Στηρίζοντας ανοιχτά αυτούς που μέχρι πολύ πρόσφατα αντιπολιτεύονταν, έστειλαν μήνυμα ότι οι προσωπικές συμπάθειες ή αντιπάθειες είναι πιο σημαντικές από τις πολιτικές προτάσεις.

 

Τώρα μπροστά στην μάχη των εκλογών, οι ομάδες των δύο αντιπολιτευόμενων συνδημάρχων, προσπαθούν με κάθε τρόπο να εξασφαλίσουν στήριξη για την πλευρά τους. Σε αυτή την προσπάθεια μετέρχονται κάθε μέσου, κατευθυνόμενα δημοσιεύματα στον τύπο, φήμες, ψίθυροι, απίθανες αναλύσεις που δικαιολογούν την ψήφο στον έναν ή τον άλλον. Από την πλευρά μας, σαν Στροφή Νέας Σμύρνης, αποκρούουμε κάθε τέτοια προσέγγιση και έχουμε εκδώσει σαφή ανακοίνωση στην οποία καλούμε τους πολίτες να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους και στους δυο δήθεν αντίπαλους.

 

Όχι με την λογική ότι οι ψήφοι που κατευθύνθηκαν στην Στροφή μας ανήκουν, αλλά με την πολιτική ανάλυση και εκτίμηση των δύο προτάσεων που προκρίθηκαν στον β’ γύρο. Εκτιμούμε ότι δεν έχουν μεταξύ τους ουσιώδη διαφορά, και το κυριότερο δεν προσφέρουν στους πολίτες μια διαφορετική πρόταση διοίκησης που να πλησιάζει έστω και στο ελάχιστο στις θέσεις που εκφράσαμε μέσα από το πρόγραμμά μας.

 

Συνεπώς λέμε όχι στα πλαστά διλήμματα, και επιλέγουμε την μόνη επιλογή αξιοπρέπειας για αυτή την Κυριακή: άκυρο ή λευκό.


Δυο μέρες πριν τις δημοτικές εκλογές, είναι πλέον η ώρα των αποφάσεων. Οι δημότες της Νέας Σμύρνης έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε 3 προτάσεις.

Η πρώτη είναι η γνωστή δοκιμασμένη και τετριμμένη πρόταση του «μία απ’ τα ίδια». Χωρίς να έχει σημασία αν τα πρόσωπα που εμπλέκονται είναι νέα ή παλιά, η πρόταση αυτή στοχεύει στην αποφυγή οποιαδήποτε αμφισβήτησης της κατάστασης. Όλα θα συνεχίσουν να κινούνται στους γνωστούς ρυθμούς, με τον δήμο να υπακούει πειθήνια σε όλες τις προσταγές της κυβέρνησης. Θα συνεχιστεί η συρρίκνωση των κοινωνικών υπηρεσιών, θα συνεχιστούν οι συγχωνεύσεις σχολείων, θα περικοπούν κι άλλο οι δημοτικοί πόροι. Και μπροστά σε αυτά η δημοτική αρχή θα κοιτάει αμέτοχη, μη έχοντας το πολιτικό σθένος να αντιτάξει τις απαιτήσεις της κοινωνίας, διότι θα αποτελεί τον τοπικό εκφραστή των κεντρικών επιλογών. Παράλληλα θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί τα διάφορα μέτρα που θεσμοθετούνται όπως η διαθεσιμότητα για να κρατάει τους εργαζόμενους σε ομηρία, ή τα πεντάμηνα του ΟΑΕΔ για να εξασφαλίσει πελατειακές σχέσεις. Πρόκειται για μια πολιτική πρόταση μαρασμού και εξαθλίωσης που δεν αφήνει κανένα περιθώριο έκφρασης στην κοινωνία και περιορίζει την αλληλεγγύη σε μια εκδήλωση φιλανθρωπίας.

Η δεύτερη πρόταση δεν επιθυμεί την ανάληψη της εξουσίας του δήμου. Θέτοντας προαπαιτούμενα που δεν είναι αντικείμενο επιλογής σε μια αναμέτρηση τοπικής αυτοδιοίκησης, ουσιαστικά ποντάρει περισσότερο στο χτίσιμο ενός επαναστατικού προφίλ, παρά στην πρόταση για την πόλη. Εξ ορισμού όσες παρατάξεις κατεβάζουν συνδυασμούς σε δημοτικές εκλογές, αποδέχονται τους όρους της εκλογικής αναμέτρησης. Είναι λοιπόν μια εύκολη διέξοδος η απόδοση όλων των προβλημάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στο ευρώ, αφού αυτά δεν θα κριθούν στις δημοτικές εκλογές, και επομένως θέτει όσους τα βάζουν ως πρώτη προτεραιότητα εκτός αναμέτρησης.

Η Στροφή Νέας Σμύρνης είναι η μόνη παράταξη που έχει εναλλακτική πρόταση για την διοίκηση του δήμου και την πολιτική βούληση να την εφαρμόσει. Διεκδικούμε την δημοτική αρχή, όχι για να συνεχίσουμε να είμαστε διαχειριστές χαμηλών στόχων, ούτε για να καταγράψουμε την λαϊκή δυσαρέσκεια. Έχουμε πρόγραμμα ριζικής ανατροπής και αλλαγής νοοτροπίας. Θέλουμε τον δήμο κοντά στις ανάγκες του δημότη, που εκφράζεται μέσα από τοπικά δημοψηφίσματα και με την συνδιαμόρφωση ενός συμμετοχικού προϋπολογισμού. Ξέρουμε πολύ καλά ότι η λογική της ανάθεσης όλα τα προηγούμενα χρόνια είχε καταστροφικές συνέπειες τόσο σε τοπικό όσο και εθνικό επίπεδο. Γιαυτό η διοίκηση του δήμου δεν θα ασκείται ερήμην με μια ψήφο ανά πέντε χρόνια, η οποία ερμηνεύεται ως λευκή επιταγή. Η συμμετοχή αποτελεί για εμάς τον ακρογωνιαίο λίθο για την χάραξη πολιτικής, και αυτό το έχουμε αποδείξει με την λειτουργία της δημοτικής μας κίνησης. Επιλέγουμε να εστιάσουμε κυρίως σε άξονες αλληλεγγύης, διαφάνειας και προστασίας του περιβάλλοντος. Αφήνουμε πίσω το παλιό μοντέλο των τεράστιων έργων αμφίβολης χρησιμότητας, που μόνη ωφέλεια έχουν για τους εργολάβους, και για να αυξάνει ο κ. Σγουρός τα ποσοστά απορρόφησης πόρων του ΕΣΠΑ. Θέλουμε τα κονδύλια να κατευθύνονται σε δράσεις υψηλής κοινωνικής χρησιμότητας, όπως η εξασφάλιση πρόσβασης των ΑΜΕΑ παντού, τα αντιπλημμυρικά έργα ή η σεισμική θωράκιση των σχολικών κτιριών. Δεν μας ικανοποιεί η δικαιολογία της ήσσονος προσπάθειας του κ. Τζουλάκη – Κουτελάκη, ξέρουμε ότι αν θέλει ο δήμος μπορεί να διεκδικήσει χρήματα για αυτά, αντί να προωθεί προς έγκριση έτοιμα πακέτα όπως οι βυθιζόμενοι κάδοι.

Η διαχείριση των απορριμάτων πρέπει να γίνει με την συμμετοχή των πολιτών, μέσα από καμπάνια ενημέρωσης για την επίτευξη διαχωρισμού στην πηγή που θα οδηγήσει σε μείωση του όγκου που καταλήγει στις χωματερές. Μπορούμε να περιορίσουμε την χρήση του αυτοκινήτου με την ενίσχυση των δημοτικών λεωφορείων που πρέπει να είναι μικρά και ευέλικτα οχήματα με πολύ συχνότερα και καλύτερα σχεδιασμένα δρομολόγια. Η χρήση του ποδηλάτου μπορεί να ενισχυθεί, όχι όμως στην γνωστή λογική των πανάκριβων και άχρηστων έργων όπως το σύστημα ενοικίασης, αλλά με δίκτυο ποδηλατοδρόμων και σημεία φύλαξης σε στάσεις τραμ, πλατείες κλπ.

Ο δήμος μπορεί και πρέπει να λειτουργεί με διαφάνεια. Οι δαπάνες για τον πολιτισμό που είναι πολύ υψηλές και με αμφίβολο αποτέλεσμα πρέπει να περνάνε από τον έλεγχο και την έγκριση του δημοτικού συμβουλίου. Μετά το σκάνδαλο υπεξαίρεσης χρημάτων από το δημοτικά γυμναστήρια, είναι απαραίτητο να γίνει διαχειριστικός έλεγχος στο σύνολο του δήμου και σε βάθος πενταετίας, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν και αλλού ατασθαλίες. Και να εφαρμοστεί επιτέλους η αναλυτική λογιστική στο δήμο. Για κάθε έργο θα υπάρχει ηλεκτρονικός φάκελος προσβάσιμος στο διαδίκτυο, με το σύνολο των εγγράφων που το αφορούν ώστε να παρακολουθείται η πορεία του από όλους.

 

Δεσμευόμαστε για όλα αυτά και ζητάμε την ψήφο σας, όχι γιατί είμαστε παντογνώστες, αλλά για να φτιάξουμε μαζί την Νέα Σμύρνη που θέλουμε. Δεν θέλουμε να γίνουμε ένα νέο καθεστώς στην θέση του παλιού. Δεσμευόμαστε για μέγιστο 2 συνεχόμενων θητειών για όλους τους δημοτικούς συμβούλους της Στροφής. Αποκλείουμε οποιαδήποτε σχέση βιοπορισμού από τον δήμο, δεσμευόμαστε για απαγόρευση προμηθειών, έργων, ενοικίασης ακινήτων. Λειτουργούμε σχεδόν 5 χρόνια τώρα με ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες και με αυτές θέλουμε να συνεχίσουμε και στην πόλη.

Για μια Νέα Σμύρνη της συμμετοχής, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας.

Ελάτε να την κάνουμε πράξη.

 

Στροφή Νέας Σμύρνης

Στροφή Νέας Σμύρνης


Η απερχόμενη δημοτική αρχή Κουτελάκη – Τζουλάκη επαίρεται για τα έργα που έχει πραγματοποιήσει στον δημόσιο χώρο. Πράγματι έχουν υλοποιηθεί αρκετές παρεμβάσεις στην Νέα Σμύρνη τα τελευταία 16 χρόνια, για τις οποίες όμως δεν έχει γίνει αποτίμηση ή απολογισμός. Απλά σε κάθε προεκλογική περίοδο έχουμε μια αναπαραγωγή πολυτελών εντύπων, με προσεκτικά τραβηγμένες φωτογραφίες των έργων (συνήθως αμέσως μετά τα εγκαίνια). Το αποτέλεσμα, ο αντίκτυπος των έργων, η επίδρασή τους στον αστικό ιστό, δεν έχει αποτιμηθεί. Θα είχε ενδιαφέρον για παράδειγμα να δούμε το ποσοστό των καταστημάτων της πλατείας που ήταν υγειονομικού ενδιαφέροντος πριν και μετά την πεζοδρόμηση. Ήταν στα επιθυμητά αποτελέσματα ο σχεδόν πλήρης εκτοπισμός των εμπορικών καταστημάτων από την πλατεία, και τι σημαίνει αυτό για την αγορά της πόλης; Ενδιαφέρον θα ήταν ακόμη να βλέπαμε πως επηρέασε τις μετακινήσεις και την κυκλοφορία η δημιουργία του γκαράζ κάτω από την πλατεία Καρύλλου. Εξυπηρέτησε τους κατοίκους ή έφερε περισσότερα αυτοκίνητα στους δρόμους της πόλης;

Πέρα από την απουσία αποτίμησης, υπάρχουν και κάποια ακόμη κοινά χαρακτηριστικά σε όλες αυτές τις παρεμβάσεις: έχουμε μια πλήρη απουσία δημόσιας διαβούλευσης και ενημέρωσης των δημοτών σε ότι αφορά τις προτεραιότητες και σχεδιασμό. Επίσης, η επιλογή του τρόπου ανάθεσης των μελετών γίνεται μονίμως με κάποια μεθόδευση, ώστε να παρακάμπτεται η νομοθεσία, και να γίνονται απευθείας αναθέσεις.

Αποτέλεσμα της κλειστής και αδιαφανούς διαδικασίας σχεδιασμού, και των ανέμπνευστων και διεκπεραιωτικών προτάσεων που προκύπτουν από τον τρόπο ανάθεσης, είναι να χρησιμοποιούνται από πλευράς δημοτικής αρχής, διάφορα τεχνάσματα ώστε να αποκτήσουν οι παρεμβάσεις κάποιο χαρακτήρα. Συνήθως έχουμε την εκτεταμένη χρήση πολύ ακριβών υλικών, που φυσικά βοηθούν και στην αύξηση του προϋπολογισμού του προς δημοπράτηση έργου. Έτσι στην πεζοδρόμηση της πλατείας έχουμε μαρμαροστρώσεις, που εναλλάσσονται με κίτρινες και κόκκινες πλακοστρώσεις δημιουργώντας ένα απαράδεκτο αποτέλεσμα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αισθητική της Κεντρικής πλατείας των Λεονάρδου και Καλυβύτη. Αποκορύφωμα αυτή της λογικής βρίσκουμε στην διαμόρφωση της πλατείας Καρύλλου, όπου τεχνητό ντεκ, γρανίτες και ανοξείδωτο ατσάλι, ανακατεύονται με τις μηχανολογικές απολήξεις του γκαράζ σε μια αρχιτεκτονική κακοφωνία. Το επιστέγασμα είναι φυσικά η πεζογέφυρα που μορφολογικά παραπέμπει σε τεράστια πυλωτή πολυκατοικίας, χωρίς να της λείπει και το αυθαίρετο κατάστημα από κάτω.

Φυσικά οι τακτικές αυτές πάνε χέρι-χέρι με την απαξίωση των δημόσιων χώρων που προηγείται των έργων. Έτσι τόσο στην περίπτωση της πλατείας Χρυσοστόμου, όσο και του Άλσους, ή ίδια δημοτική αρχή είχε αφήσει τους χώρους να υποβαθμίζονται και να ρημάζουν. Όταν πλέον η κατάσταση είχε ωριμάσει, δηλαδή όταν είχε εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση, τότε μόνον αποφάσισε η δημοτική αρχή να ασχοληθεί. Και η ενασχόληση αυτή προϋποθέτει τεράστιους προϋπολογισμούς, ακριβά υλικά και στην συνέχεια υψηλά κόστη συντήρησης.

Το ίδιο μοτίβο επιχειρείται να επαναληφθεί και σε ότι αφορά την οδό Ομήρου και Παλαιολόγου. Επισήμως η μόνη πληροφόρηση που υπάρχει για τον στόχο της ανάπλασης είναι η εξάλειψη του διπλοπαρκαρίσματος. Δημόσια διαβούλευση για τα προβλήματα που υπάρχουν και τους στόχους που τίθενται από την μελέτη δεν υπήρξε. Η μελέτη δόθηκε με απευθείας ανάθεση σε γραφείο που δεν έχει κάν τα τυπικά προσόντα. Έγινε μια συνεδρίαση της επιτροπής διαβούλευσης, αλλά μετά την ολοκλήρωση της μελέτης. Στην συνεδρίαση παρουσιάστηκε η μελέτη από την οθόνη, και όποιες ερωτήσεις έγιναν παραπέμφθηκαν σε μελλοντική απάντηση που δεν ήρθε ποτέ. Ζητήθηκε το κείμενο της εισήγησης και δεν δόθηκε ποτέ. Ζητήθηκε αντίγραφο της μελέτης προκειμένου να διασαφηνιστούν απορίες, αλλά ο δήμος αρνείται πεισματικά να την δώσει.

Και εδώ αρχίζουν να γεννιούνται πολλά ερωτήματα. Όπως είδαμε η δημοτική αρχή Κουτελάκη-Τζουλάκη συνεχίζει να θεωρεί τους δημόσιους χώρους πεδίο προσωπικής προβολής μέσω πανάκριβων έργων αμφισβητούμενης ωφέλειας, που όμως ταυτόχρονα γεμίζουν τα ταμεία των εργολάβων με υπερκοστολογήσεις (+60% πλατεία Καρύλλου). Το επόμενο έργο που ετοιμάζουν είναι η «ανάπλαση» της Ομήρου με κόστος άνω των 2.000.000€, για μια ακόμη φορά ερήμην των κατοίκων και της κοινωνίας, με αδιαφανείς διαδικασίες και κρυπτόμενοι.

Θα τους αφήσουμε;


Το τοπίο στην Νέα Σμύρνη λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου έχει κάτι το σουρεαλιστικό. Από την μια, η παράταξη που κέρδισε τις εκλογές έχει σπάσει στα δύο, από την άλλη οι δυο κύριες παρατάξεις της αντιπολίτευσης αυτοδιαλύθηκαν και έτρεξαν πρόθυμες να στελεχώσουν την παράταξη του ενός εκ των δυο (πρώην;) συνεταίρων.

Και οι δυο συνδυασμοί των πρώην συνεταίρων αυτοπαρουσιάζονται ως «ανεξάρτητοι» και «υπερκομματικοί», ελπίζοντας με αυτό τον τρόπο να θολώσουν τα νερά, και να αρπάξουν μερικές ψήφους από κόσμο που διαφορετικά θα τους μαύριζε αν είχαν το σθένος να παραδεχτούν ότι εφαρμόζουν κατά γράμμα όλες τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που επιβάλει η τρόικα στους δήμους μέσω της κυβέρνησης. Και βέβαια ούτε ανεξάρτητοι είναι, ούτε υπερκομματικοί, αφού για να μπορείς στοιχειωδώς να διεκδικήσεις τέτοιους τίτλους πρέπει να διαθέτεις κάποια ελάχιστη υπόσταση ως δημοτική παράταξη. Θα πρέπει δηλαδή να έχεις ένα καταστατικό, αρχές δεοντολογίας, και φυσικά να τα εφαρμόζεις με εσωτερικές λειτουργίες που να διασφαλίζουν διάλογο και δημοκρατικό τρόπο λήψης αποφάσεων. Τι από όλα αυτά διαθέτουν οι δυο πρώην συνέταιροι; Τίποτα απολύτως. Πρόκειται απλά για συνονθύλευμα προσώπων που καταρτίζουν ψηφοδέλτια με μόνο στόχο την ανάληψη της εξουσίας. Προσώπων που είναι ενεργά στελέχη διάφορων κομμάτων, κάνοντας τους συνδυασμούς στην πραγματικότητα διακομματικούς και όχι υπερκομματικούς όπως λένε. Γιατί βέβαια είναι τελείως διαφορετικό να στηρίζει έναν συνδυασμό ένα κόμμα πάνω σε πολιτική συμφωνία, και άλλο να στηρίζεται από πολλά κόμματα πάνω σε μικροπολιτικές στρατηγικές που είναι και προσωπικές πολλές φορές.

Ένα από τα κόμματα που στηρίζει τον συνδυασμό του Τζουλάκη είναι και η ΔΗΜΑΡ, όπως ανακοινώθηκε σε επιστολή που δημοσιεύθηκε πρόσφατα. Εκεί ανάμεσα στα άλλα, λέει:

Η Δημοκρατική Αριστερά σε όλη αυτή την περίοδο, συνεπής στις δεσμεύσεις της απέναντι στους πολίτες της Νέας Σμύρνης, πάλεψε για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου αυτοδιοικητικού σχηματισμού, ο οποίος, στηριγμένος στις αρχές της διαφάνειας, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της συμμετοχής του πολίτη στη λήψη των αποφάσεων θα άνοιγε μια άλλη πορεία για το δήμο μας, απελευθερώνοντάς τον από κλειστούς θύλακες εξουσίας και αδιαφανείς διαδικασίες που υπάρχουν ακόμη ως αποτέλεσμα παρωχημένων αντιλήψεων και αυταρχικών πρακτικών του παρελθόντος.

Στην πορεία αυτή των προσπαθειών μας νέοι άνθρωποι ενεργοποιήθηκαν, πλήθος ιδεών και προτάσεων συζητήθηκαν. Οι προσπάθειές μας αυτές, δεν καρποφόρησαν και δεν κατέληξαν στην δημιουργία ενος νέου εκλογικού σχήματος, που θα συμμετείχε στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.

Είναι πραγματικά απορίας άξιο τι σκεφτόταν ο συντάκτης του παραπάνω κειμένου, εφ’όσον η ΔΗΜΑΡ έχει συνδυασμό που συμμετείχε στις εκλογές του 2010 και κατέλαβε 3 θέσεις στο δημοτικό συμβούλιο. Εκτός κι αν πρόκειται για μια συγκαλυμμένη αυτοκριτική για το γεγονός ότι ο εν λόγω συνδυασμός απέτυχε στο στόχο που είχε θέσει (να περάσει στο β’ γύρο) και ουσιαστικά διαλύθηκε την επομένη των εκλογών. Που ήταν η προσπάθεια και η πάλη τα τελευταία 4 χρόνια για έναν δήμο απαλλαγμένο από κλειστούς θύλακες εξουσίας; Ειδικά όταν μετά από μια σκληρή εκλογική στρατηγική που εστίαζε ιδιαίτερα σε θέματα σκανδάλων, σπάταλης, διαφθοράς, κλπ, φτάσαμε μέχρι του σημείου να υπερψηφίζεται ο προϋπολογισμός του δήμου από μέλος του συνδυασμού, και παρά τις αντιδράσεις να μην κουνιέται φύλλο. Με τέτοιες συμπεριφορές δεν είναι περίεργο αν ενισχύεται το αίσθημα σε πολύ κόσμο ότι «όλοι ίδιοι είναι» με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αποχή.

Γιατί φυσικά πως μπορείς να εξηγήσεις ότι τώρα ξαφνικά επιλέγεις να συμμετάσχεις στο ψηφοδέλτιο που απαλλάχθηκε από τα βαρίδια του παρελθόντος, όταν μέχρι πρόσφατα αυτά τα βαρίδια σου έδιναν δημοσίως συγχαρητήρια για την υπεύθυνη στάση σου να υπερψηφίσεις τον προϋπολογισμό. Πως να εξηγήσεις πως προέκυψαν ξαφνικά οι αξίες για ένα δήμο με κοινωνική αλληλεγγύη, διαφάνεια και σεβασμό του δημοσίου χρήματος, στον ίδιο υποψήφιο που σκληρά πολέμησες στις προηγούμενες εκλογές. Πως να τα εξηγήσεις όλα αυτά, όταν προσφέρεις στήριξη χωρίς να ανακοινώνεις σε ποιες αρχές βασίζεται, ποιες εξασφαλίσεις έλαβες για την επίτευξη όσων ζητάς και με ποιο πολιτικό πλαίσιο.

Δίνοντας ουσιαστικά λευκή επιταγή, ουσιαστικά δεν συμμαχείς, αλλά απορροφάσαι από τον αντίπαλο.


Ο χρόνος για τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου πλησιάζει, και όπως είναι φυσικό οι συζητήσεις και οι ζυμώσεις για τους υποψήφιους συνδυασμούς έχουν αρχίσει να φουντώνουν. Δεν είναι ακόμη σαφές τι θα πράξει η δημοτική αρχή μετά από 15 χρόνια στην εξουσία.

Στην πλευρά της αντιπολίτευσης υπάρχουν διάφορες κινήσεις και προσεγγίσεις χωρίς όμως κάτι συγκεκριμένο. Σε σχέση με τις εκλογές του 2010 υπάρχουν πολλά νέα δεδομένα που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψιν. Υπάρχει η εμπειρία των πλατειών και των λαϊκών συνελεύσεων του 2011-12 που έδειξαν ότι υπάρχει μια σημαντική μερίδα πολιτών που επιθυμούν να επηρεάσουν την πολιτική ατζέντα, και που δεν είναι διατεθειμένοι να το πράξουν εντασσόμενοι σε κάποιο κομματικό σχηματισμό. Είναι κυρίως εκείνοι που βλέπουν την σύγκρουση ανάμεσα στις πολιτικές που ασκούν οι κυβερνήσεις και τις κοινωνικές ανάγκες, που ανήκουν στον ευρύτερο αριστερό-προοδευτικό χώρο χωρίς όμως να ψάχνουν την απόλυτη ιδεολογική καθαρότητα. Από τους πολίτες αυτούς εκφράζεται η αγωνία για την ανάγκη να υπάρξει μια συνεργασία που στις δημοτικές εκλογές θα διεκδικήσει τον δήμο με προοπτική επιτυχίας.

Το ζητούμενο είναι η διερεύνηση της δυνατότητας για μια τέτοια συνεργασία, κι αν ναι, τότε ποια θα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά και οι στόχοι της.

Εκφράζεται η άποψη ότι η συνεργασία δεν θα πρέπει να ασχοληθεί με ζητήματα πολιτικά ευρύτερου ενδιαφέροντος, αλλά να βασιστεί πάνω στην συνεργασία όλων εκείνων που νοιάζονται για το καλό της πόλης. Και ότι κύριος στόχος θα πρέπει να είναι η ανατροπή του υπάρχοντος δημοτικού καθεστώτος, για να υπάρξει μια αλλαγή που θα επικεντρώνεται στην τίμια και δίκαιη διαχείριση. Μια τέτοια «απολιτίκ» επιλογή θα είναι όμως καταδικασμένη σε αποτυχία. Καταρχάς όλοι οι συνδυασμοί που παρουσιάζονται στις εκλογές, εξ’ ορισμού ενδιαφέρονται για την πόλη και επιθυμούν να προσφέρουν και να θυσιαστούν για το κοινό καλό. Συνεπώς μια τέτοια συμμαχία μπορεί να σταθεί μόνον όταν έχει απέναντι της ως αντίπαλο δέος μια φθαρμένη, απαξιωμένη και διαπλεκόμενη με την εξουσία δημοτική αρχή. Αλλά ακόμη και τότε, σε περίπτωση εκλογικής επιτυχίας υπάρχει ο κίνδυνος η συμμαχία αυτή να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη. Έστω όμως πως δεχόμαστε ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, και ότι την νίκη δεν θα ακολουθήσει η διάσπαση. Δεν μπορεί να αποτελεί στόχο η αντικατάσταση της σημερινής αρμάδας μπρανκαλεόνε που διοικεί το δήμο και στελεχώνεται από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛΛ, και δεν συμμαζεύεται, με μια άλλη της ίδιας συνομοταξίας.

Στόχος δεν μπορεί να είναι απλώς να ανατραπεί η δημοτική αρχή, αλλά κυρίως η πολιτική που ασκεί. Συνεπώς τα ευρύτερα πολιτικά διακυβεύματα δεν μπορεί να μένουν εκτός του διαλόγου για την συνεργασία, με την ελπίδα ότι δεν θα μείνει κανείς δυσαρεστημένος. Είναι ζήτημα εντιμότητας απέναντι στους πολίτες που θα κληθούν στις κάλπες, να γνωρίζουν ότι εμπιστεύονται και στηρίζουν ένα σχήμα που δεν είναι μια ευκαιριακή εκλογική σύμπραξη, αλλά φορέας με σαφές πολιτικό στίγμα που θα ακολουθήσει συγκεκριμένες αρχές στα προβλήματα που θα προκύψουν. Το ζητούμενο είναι να διαμορφωθεί μια κοινή βάση συνεννόησης που να μην κατατρύχεται από δέος απέναντι στην δημοτική αρχή και το επακόλουθο άγχος να ανατραπεί, αλλά να στοχεύει στην σύγκλιση πάνω σε κάποιους κύριους άξονες πολιτικής, ώστε να τις κάνει πράξη.

 Η πορεία για αυτή την σύγκλιση είναι απαιτητική και δύσκολη, αλλά αναγκαία. Είναι απαραίτητο να γίνει χωρίς ηγεμονισμούς και προαπαιτούμενα, χωρίς παραγοντισμό και ονοματολογία. Πάνω στη στέρεα βάση των κοινών αγώνων για ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη, άμεση δημοκρατία, και συμμετοχικότητα μπορεί να οικοδομηθεί μια νέα πρόταση για την Νέα Σμύρνη.


Η ΣΤΡΟΦΗ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ διοργανώνει διανομή τροφίμων χωρίς μεσάζοντες. Στόχος μας δεν είναι μόνο η επίτευξη χαμηλότερης τιμής, αλλά και η ποιότητα των προϊόντων, η στήριξη νέων και μικρών παραγωγών ή συνεταιρισμων, η τοπικότητα της παραγωγής, η δίκαιη τιμή τόσο για τον καταναλωτή όσο και για τον παραγωγό, η οικοδόμηση προσωπικών σχέσεων με τους παραγωγούς. Πιστεύουμε ότι το πετύχαμε σε σημαντικό βαθμό (είναι άλλωστε η παρθενική μας προσπάθεια), και σιγουρα με το χρόνο θα αποκτήσουμε ακόμη βαθύτερη γνώση των πραγμάτων.
Ξεκινάμε λοιπόν την προσπάθειά μας οργανώνοντας την απευθείας διάθεση μιας σειράς προϊόντων. Πρόθεσή μας είναι να συστηματοποιήσουμε αυτές τις παρεμβάσεις, αλλά και να οργανώσουμε στο μέλλον και άλλες (π.χ. απευθείας διακίνηση νωπών λαχανικών, επισκέψεις σε αγροκτήματα, δημιουργία αστικού αγρού, διοργάνωση καλλιεργητικών σεμιναρίων κ.λπ.)

Συγκεκριμένα, αυτή τη φορά θα διατεθούν:

Μελι ανθέων εξαιρετικής ποιότητας, από νέο και εκπαιδευμένο μελισσοκόμο από το Ξηροχώρι Ηλείας (συσκευασία 1 κιλου προς 6,5 €)

Εξτρα παρθενο ελαιόλαδο (αγουρέλαιο, φετινό, επώνυμο, οξύτητας 0,2%) από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Νεοχωρίου – Λεύκτρου της Μεσσηνιακής Μάνης (ανοξείδωτο δοχείο 5 λίτρων, με ειδικό στόμιο για μετάγγιση, προς 15 €, δηλαδή 3 €/λίτρο)

Όσπρια από το Κριεκούκι Αττικης, από νέους παραγωγους -οικογενειακή επιχείρηση

– Φακές, συσκευασία 2 κιλων προς 3 € (δηλαδή 1,50€/κιλό)

– Φασόλια (ποικιλία χορόζι), συσκευασία 2 κιλων προς 3,60 € (δηλαδή 1,80€/κιλό)

– Ρεβίθια, συσκευασία 2 κιλων προς 3,60 € (δηλαδή 1,80€/κιλό)

Ρύζι νυχάκι και καστανό αναποφλοίωτο από παραγωγό στην Ανθήλη Λαμίας (συσκευασια 5 κιλών, προς 5 €, δηλαδή 1 €/κιλό)

.

Όλες οι παραπάνω τιμές είναι τελικές, ενώ η πληρωμή θα γίνει απευθείας στους παραγωγούς την ημέρα της παράδοσης.

.

Η διάθεση των προϊόντων θα γίνει το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 10:00 με 14:00, στο κτήμα Δέγλερη (Ευξείνου Πόντου & Σωκίων, Άνω Νέα Σμύρνη) κοντά στην ταβέρνα του «Κατσιού» (για χάρτη πατήστε εδώ).

Μπορείτε να κάνετε παραγγελία ηλεκτρονικά πατώντας εδώ

Εναλλακτικά μπορείτε να παραγγείλετε προϊόντα

– στα γραφεία της Στροφής Νέας Σμύρνης, Βρυούλων 14, καθημερινά 7-9 μ.μ.

– με φαξ στο 210 9312510

Αν θέλετε να προσφέρετε τη βοήθειά σας την ημέρα της διάθεσης των προϊόντων ή να συμμετάσχετε μονιμότερα στην ομάδα μας, επικοινωνήστε στο strofi.nsmirnis@gmail.com

Απευθείας διάθεση τροφίμων - 22 Δεκεμβρίου

Απευθείας διάθεση τροφίμων – 22 Δεκεμβρίου

 

 

 

Απευθείας διάθεση προϊόντων: Λάδι, μέλι, όσπρια, ρύζι.